01
رستم با چند مرد جنگی به سوی شاه مازندران رفت.
Rostam bâ chand mard-e jangee be soo-ye shâh-e Mâzandarân raft.
Rostam, with a few warriors, rode toward the Shah of Mazandaran.
Chapter 18
Epilogue V · The Spear, the Stone, and the Demon Revealed
پینوشت پنجم · نیزه، سنگ و چهرهیِ راستینِ دیو
Rostam spears the Shah; he turns to stone; under threat the demon's true face — long, ugly, boar-headed — reappears.
داستانش را میتونی بگی؟
Can you tell its story?
تو عکس چی میبینی؟
What do you see in the picture?
۞
Key words
- پهلوpahluside, flanknoun
- خردkhordto crush, crushed (خرد کردن: to crush)verb stem/adjective
- واقعیvâghe-eereal, true, actualadjective
- گرازgorâzwild boarnoun
- جشنjashnfeast, celebrationnoun
Diacritics
02
رستم نیزهای خواست تا شاه مازندران را بزند.
Rostam neyze-ee khâst tâ shâh-e Mâzandarân râ bezanad.
Rostam called for a spear to strike the Shah of Mazandaran.
03
نیزه را پرتاب کرد و به پهلوی شاه مازندران خورد.
Neyze râ partâb kard va be pahlu-ye shâh-e Mâzandarân khord.
He hurled the spear, and it struck the Shah's side.
04
دیو تبدیل شد به یک سنگ بزرگ.
Deev tabdeel shod be yek sang-e bozorg.
The demon turned into a great stone.
05
رستم سنگ را با خودش به هفت کوه برد و به او گفت: «اگر از جادو بیرون نیایی، تو را خرد میکنم.»
Rostam sang râ bâ khodash be haft kuh bord va be oo goft: «Agar az jâdu beeroon nayâyee, to râ khord meekonam.»
Rostam carried the stone to the Seven Mountains and said to it: "If you do not come out of the spell, I will crush you to dust."
06
ناگهان دیو به چهرهی واقعی خودش برگشت؛ چیزی زشت و دراز با سری مانند گراز.
Nâgahân deev be chehre-ye vâghe-ee-ye khodash bargasht; cheezee zesht va derâz bâ saree mânand-e gorâz.
Suddenly the demon returned to his true face — something ugly and long, with a head like a wild boar.
07
کاووس دستور داد او را بکشند و تا یک هفته در مازندران جشن گرفت.
Kâvoos dastoor dâd oo râ bokoshand va tâ yek hafte dar Mâzandarân jashn gereft.
Kavoos ordered him killed, and for a week he held a feast in Mazandaran.